Kalemimin Gözyaşları

Kalemimin gözyaşlarıdır şu ırmaklar
Mürekkep siyah, gözyaşları simsiyah
Şu hokkada kadim bir hatıra yatar
Ve damla damla binlerce kara ah

Yazarsam denizler yetim sabahlar
Mehtap biter, yakamoz söner, eyvah!
Hüzünlenir sürme gözlü okyanuslar
Çay, dere, nehir günah akar, günah

Ah, ey Dicle! Şu Fırat’ta karalar bağlar
Bahtım tam kara ve cübbem de siyah
Minberim, mihrabım da bana ağlar
Şu kara geceyi sabah eyler ancak Allah

Kalemim de yaşlı gözleriyle çağlar
Mürekkep siyah, gözyaşları simsiyah
Şu hokkada mavi bir anı yatar
Damla damla akıp dökülür her sabah